Ben ik een bofkont?

Het wordt een zware pijnlijke operatie maar misschien koopt u er tijd mee image3….12 december 2013

 

Bijzonder, ik ben er nog, tegen alle verwachtingen in. Zomaar, een cadeau van de natuur en artsen. 5 jaar geleden kreeg ik te horen dat ik uitgezaaide niercelkanker had. Afhankelijk van de kleur van de kanker, helder of donkercellig, werd mijn toekomst bepaald. Donkercellige tumor? kwestie van weken, heldercellige, wellicht 6 maanden tot 1 of 1,5 jaar. Want, zo zei de oncoloog, gezien de grootte van de tumor en de plaatsen van de uitzaaiing en tumor zal men waarschijnlijk niet opereren. Ik zou meedoen aan een onderzoek en wellicht kreeg ik dan de medicatie die me wat langer zou laten blijven. In de avond belde de uroloog met de mededeling…”we gaan opereren”. 

Met die mededeling veranderde mijn levensverwachting van 3 maanden tot misschien 1,5 jaar naar 10% leeft nog na vijf jaar, de eerste 2 jaar overlijden de meeste mensen. Zware operatie volgde en ik weet nu dat pijn een wijdt begrip is…nog nooit van mijn leven heb ik zoveel pijn ervaren. Maar de morfine via een pompje deed wonderen. Ik had minder pijn, en maakte bijzondere dingen mee. Mooi bloemen op de muren en gordijnen, vieze bromvliegen allemaal zwart en éen rode… en het idee dat men aan het verbouwen was en zag ik overal stut-palen. afijn ook daar ben ik uitgekomen en langzaamaan knapte ik op. Helaas was mijn gezonde bijnier gesneuveld en daardoor kreeg ik de ziekte van Adisson (googelen) geen fijne ziekte weet ik nu uit ervaring. 

5 jaar geleden was ik een stuk magerder dan nu, want, zo zei  men, door de ziekte van Adisson krijgt u medicatie waardoor u gaan aankomen…wat een understatement… Ik lag die laatste 5 jaar veelvuldig en langdurig in het ziekenhuis. Adissoncrisissen, maagverlamming, hart infarct, knie verdraait met veel pijn als gevolg, mijn suikerwaarden die altijd stabiel waren ineens ontregelt. lopen is een probleem geworden, vreselijk moe…een vermoeidheid die ik nimmer eerder heb ervaren etc.etc.

Er is dus veel gebeurd in deze 5 jaar, eigenlijk ben ik nu een invalide met een invalidekaart, een scootmobiel, een rolstoel, een dribbelstoel, bed in de kamer. Eet ik voor de smaaksensatie, therapie ik me rot, én komen er weer nieuwe hoortoestellen. Ik weet nog dat ik vijf jaar geleden twijfelde of ik daar nog wel aan moest beginnen. Zijn mijn lieve poesen Putri en Badutje van ouderdom ingeslapen. En al wat meer.

Als je alles op een rijtje zet is het kommer en kwel. Maar niet alles is op één dag gebeurd, het heeft 5 jaar geduurd. Dus je neemt de dag en obstakel per dag… het is een proces waarin je meegaat, je past je verwachtingen aan en leert er weer mee om te gaan. Maar zijn die 5 jaar dan een kwelling geweest, was het een slecht keuze? Nee helemaal niet. Ondanks dat er vele leuke dingen zijn afgevallen omdat ik het niet meer kan, ondanks dat vrienden zijn weggebleven omdat ze het denk ik het eng vinden, ondanks dat ik echt wel zwarte dagen heb, is het eigenlijk allemaal méér dan de moeite waard.  Er huppelt image2hier een komische kat rond die als vondeling met 2 kittens bij een opvang gezin terecht kwam, zijn er lieve nieuwe mensen op mijn pad gekomen waarmee ik zeker met enkele een bijzondere vriendschap heb.  Heb ik ontdekt dat mijn lieve buren nog liever zijn dan dat ik al dacht. Geniet ik nog meer dan ooit van mijn familie, zeker de jongere generatie, geniet ik meer dan ooit van de natuur, ik zie nu door de sneeuw het nieuwe groen al komen. Ben ik mijn onrust kwijt geraakt en kan ik steeds beter mijn dagen plannen. Ga ik nog steeds over mijn grenzen heen (jaja die ezel hé)

Zie ik zoveel plezier in leven om mij heen maar ook in mij. Zwaait een groepje lagere school kinderen meerdere keren per dag naar mij. Ga ik naar het inloophuis Toon, ben ik op mijn manier actief bij Groenlinksaf. Probeer ik een bijdrage te leveren in veranderingsprocessen in ziekenhuizen en probeer ik een positieve bijdrage te leveren an team Wijz/WMO en alles onder het motto, klagen is makkelijk maar een positieve bijdrage geven tot verandering veel leuker.

Nee ik heb het gewoon goed. Ik hoor je denken,  zou niet willen ruilen…en toch, als het jou overkomt zal je merken dat er echt veel veranderd in de eisen die je aan je leven stelt. Dat het plukken van de dag echt een heerlijke manier van leven is, dat, in mijn geval, humor een van de peilers zijn van mijn geluk. Ook al is die humor wel eens zwartgallig. Zit ik met smart te wachten op het voorjaar, ik ben echt meer een warm weer mens dan een winter mens..of beter gezegd, ik ben graag buiten met wat warmer weer dan nu. Heerlijk buiten koffie drinken onder het zonnescherm, een tuin die weer groen ziet met bloemen, mensen die weer lachen naar elkaar…zwijmel zwijmel. En dit alles kan door alle hulp en ondersteuning die ik krijg, als eerste zeker enkele uit mijn familie, die zoveel doen, en dat gewoon vinden (?)  mijn lieve buren, de dinsdagochtend dames van inloophuis Toon, een stel apart. Maar ook door Gerda, de diëtiste die zoveel verder kijkt naar oorzaak en gevolg en over mij waakt en mij van goed advies voorziet. De endocrinoloog dr. Klomp, die buiten haar kaders kan denken, de medewerksters van de afdeling interne van het tweesteden ziekenhuis. Van Verpleging tot zorgteam. Niels en Lia van FysioTotaal die mij zo geweldig ondersteunen als fysiotherapeut en mens .En alle mensen die om mij heen staan, en dat zijn er zoveel…zo blij met jullie! (ook al kan ik niet altijd je even bezoeken….je woont in mijn hart)

Wat is nu mijn boodschap? Leef en vier je leven, geniet van het kleine, en denk eens na bij de grote wensen… is het echt wat je wil, of is er een onvrede over hoe het nu gaat. Want als je niet meer kan, roei je met de riemen die je hebt…en dan kan het nog een mooie vaart zijn, misschien zelfs veel mooier. Ik hoop er nog lang te zijn en te genieten van jou en alles om mij heen…..dikke kus!

Margriet        

22 januari 2019

 

4 gedachten over “Ben ik een bofkont?

Voeg uw reactie toe

  1. Goede levensles, Margriet. Je hebt mij er weer even mee wakker geschud. Genoeg om over na te denken. Bedankt daarvoor. En heeeeel veel succes gewenst bij alles wat er nog op jou wacht (vooral veel goeds, hoop ik).

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: