Mondkapjes… wat vind ik daarvan?

Gaan we nu wel of niet mondkapjes dragen? Het houdt me bezig. Niet alleen of het veilig is of schijnveiligheid maar vooral ook, wie ga ik straks nog verstaan? Zijn alle kapjes wel geschikt, ook de kapjes die nu door de vlijtige huismoeders wordt gemaakt?

Al van mijn geboorte ben ik slechthorend. Het is pas laat ontdekt en schijnbaar deed ik toen al aan liplezen. Oké, eerlijk is eerlijk, ik had een aardig spraakgebrek. School was sjool, schoen een sjoen etc. Later vertelde de KNO arts dat iedereen die minder gaat horen of minder hoort automatisch ondersteuning zoekt bij de lippen. Ik dus ook.

Bij mijn hoortesten wordt ook altijd gezegd dat ik een hoog “ gokgehalte” heb. Ik hoor wat klanken en daar maak ik schijnbaar woorden van. Ik zal zeker niet de enige zijn. Ik versta niet alle woorden maar door logica maak ik er een zin van…soms goed. soms fout.

Vooral in bijeenkomsten als vergaderingen, ik heb solo aparatuur, merk ik het vaker, ik lig dan in een deuk omdat ik het zo grappig vind, maar zie aan de andere dat er niks te lachen valt,,,verkeerd verstaan dus.. ach niet erg. Ik denk dat veel slechthorende ook herkennen dat je vaak veel te vroeg op een bijeenkomst bent om de juiste plaats uit te kiezen. 

Maar goed terug naar de mondkapjes. Ik ben dus best afhankelijk van liplezen, hoe gaat dat dan als iedereen een mondkapje voor heeft. Dan denk ik dat ik van het  “wat zeg je?” ben.  Tot ergenis van een ander. Zullen ze me de mop uit gaan leggen? Of vertellen ze de mop opnieuw.? Gaan ze over in Jip en Janneke taal, alsof ik het anders niet zou begrijpen? Of krijg ik de opmerking ” Ja, of je worst lust”?

Vroeger toen de hoortoestellen nog niet zo goed waren heb ik alle opmerkingen wel gehad, kon me er ook vreselijk aan ergeren, tegenwoordig denk ik in mijn hoofd…jaja of jij een worst lust, sukkeltje.

Zouden er mondkapjes bestaan met doorzichtig materiaal? Gat inde markt? Zag vanmorgen op het nieuws dat iemand er een stuk tussenuit geknipt had omdat het ademen wat lastiger ging. Ik kon haar lippen wel zien, maar of dat nu de bedoeling is? Zou zo’n gezichtsscherm van plastic niet beter beschermen, daar komt niks doorheen. De pedicure had er een op… zag er wel veilig uit. Maar voldoet dat aan de norm, zou mij wel helpen.

Mondkapjes draag je, zegt de overheid, als je verkouden bent, ziek bent, om te voorkomen dat je een ander besmet.   Maar nu willen ze dat waarschijnlijk iedereen in het openbaar vervoer mondkapjes draagt. Worden mensen dan vrijer? Is het dan schijnveiligheid? 

En dan die fleurige mondkapjes die door de vlijtige mensen wordt gemaakt zijn die wel veilig? Ik hoor mensen zeggen dan stop je er een koffiefilter in of een maandverband,,,( ik zie het al voor me, een hele grote :-))

Ik vind nog veel onduidelijk, ben ook wel bang dat als mondkapjes verplicht worden iedereen er een soort willekeur ontstaat. Kapjes die wel goed gekeurd zijn, en de zelfmaak dingen die misschien helemaal niet goed zijn. Maar ook dat mensen zich veilig gaan voelen en elkaar weer massaal gaan opzoeken of naar de winkelcentra gaan.

Als ik op tv zie hoe druk het in de stad is, of bij IKEA en wat te denken van de tuincentra, dan houd ik mijn hart vast. In de omliggende landen zweren ze het bij mondkapjes. Zitten onze deskundige er ver naast?

Ik hoop dat de doorzichtige maskers het gaan winnen. dat zou het voor de grote groep doven en slechthorigen een stuk makkelijker maken. Maar wat is nou wijsheid, ik weet het niet, jij wel?

Margriet

6 mei 2020

Gelukkig heb ik geen Misofonie

Heeft u last van heftige emoties die bij u worden opgeroepen bij het horen van bepaalde geluiden zoals bijvoorbeeld smak- en slikgeluiden? En zijn deze emoties zo heftig dat u ze gaat vermijden en het effect heeft op uw functioneren? Dan kan het zijn dat u Misofonie heeft. Schrijft een arts op een site… nou dan heb ik géén Misofonie, maar complexfonie of zo want ik word geïrriteerd door hele andere geluiden zoals snurken, scheten laten, kreunen en steunen.

Nu kan daar iemand natuurlijk niks aan doen, dat hij of zij snurkt. Zijn of haar darmen moet ontluchten… kreunt en steunt in zijn of haar slaap. Maar ik word er wél geïrriteerd door. Vannacht was zo’n nacht, ik word meerdere malen per nacht wakker gemaakt om mijn bloedsuikers te prikken… de verpleging doet dat met zachte hand.. Alleen ik schrik me telkens een hoedje. En zij schrikken dan weer van mij. 

Zoals vele weten ben ik slechthorend en in de nacht heb ik mijn hoortoestellen niet in. Dan weet je weer hoe slecht je hoort. Maar elke nacht hetzelfde liedje, ik schrik me rot , ben gedesoriënteerd en daar staat een of twee mensen in witte kledij…die direct beginnen te praten… ik doe mijn best om te horen wat ze zeggen, maar dat is tegen dovemansoren gezegd. Ik versta er echt niks van…. Hopeloos zeg ik….Ik ben doof en wijs naar het tafeltje met daarop het doosje met mijn hoortoestellen. Maar ik ben helemaal niet doof ik ben slechthorend… stom dat ik zoiets zeg. 

Na het inproppen van mijn “oortjes” kan ik het weer verstaan. Prik mijn bloedsuikers , doe mijn hoortoestellen uit en probeer weer te slapen. En dat ging best aardig de afgelopen week, tot vannacht.

Mijn nieuwe kamergenoot , snurkt er aardig op los, ik hoor het zelfs zonder hoortoestellen en prijs me direct rijk met de gedachten, wat heerlijk dat ik slechthorend ben. Ze kan niet ver lopen, heeft iets aan haar been, dus ook een po-stoel naast het bed. Doordat ze goed drinkt en een infuus heeft maakt ze meerdere malen gebruik van de po-stoel. De urine klettert hard in de ijzeren po…ik krijg er kippenvel van. De darmen moeten duidelijk ontlucht en het gaat allemaal heel hard, ik word er wat onpasselijk van. Ze kan er niks aan doen, het is gewoon zo, maar ik….ik kan alleen maar blij zijn dat ik slecht hoor…want stel je voor je hoort goed, dan zat je de hele nacht rechtop in bed.

Het grappige is dat mijn kamergenoot zegt dat ze slecht geslapen heeft. Nu zal ze best vaak wakker zijn geweest door mij, maar aan haar snurken te horen viel ze zo weer in slaap. De nacht ging dus niet echt goed. Om 5 uur geef ik het op en ga eens kijken of ik op de tablet wat spelletjes kan doen. Om 8 uur doe ik mijn hoortoestellen in….ik kan me zo voorstellen dat goed horende mensen hoorndol worden van deze geluiden. Helaas slaapt ze overdag ook veel en snurkt ze er aardig op los….

Margriet

November 2019

Doof.nl

Ik kondig met gepaste trots aan dat ik columns ga schrijven voor de website http://www.doof.nl een digitale nieuwsbrief voor mensen met gehoorproblemen.

Hier mijn voorstel blog, weet jij ook weer wat meer van mij.

Even voorstellen wordt mij gevraagd… Ik vind het altijd wat lastig, wat schrijf ik wel of juist niet. Laat ik eerst schrijven dat ik echt mij vereerd voel om columns te gaan schrijven voor doof.nl.

Ik ben Margriet van Loon, inmiddels heel blij met de leeftijd van 63 jaar. Ik schrijf sinds januari 2018 blogs over hetgeen wat mij bezig houdt. De ene keer grappig, de andere keer serieus en soms met een twist. Ik ben géén professional, ik schrijf over wat me bezig houdt.

Sinds ik niet meer werk en ernstig ziek werd kijk ik anders tegen de wereld aan. De eerste blog schreef ik in het ziekenhuis waar ik eigenlijk altijd erg slecht slaap. Ondanks mijn slechte gehoor merk ik als men de kamer binnenkomt, of de buurvrouw zich omdraait. Nu had ik op dat moment een super lieve 84 jarige buurvrouw die heerlijk sliep. Ik wilde haar niet wakker maken, geen licht aan doen, dus ben ik verhaaltjes gaan schrijven. Eerst via Facebook, nu inmiddels via mijn site margrietvanloon.blog. Ik kreeg hele leuke reacties, en zelfs de vraag om de blogs te bundelen en uit te brengen. Dat heb ik niet gedaan hoor. Ik schrijf voor mijzelf en het is mooi om te horen dat een ander het leuk vindt of er iets aan heeft.

Ik ben van kinds af aan slechthorend, door de jaren heen verergerd (gehoorverlies van 80%) maar ik hoor met hoortoestellen in mijn optiek best goed. Natuurlijk heb ik de vergissingen, ik lig in een deuk van het lachen en de ander kijkt me aan van “ wat is er dan grappig?”. Of ik vul in en merk in het verhaal dat mijn invulling niet helemaal juist is. Vroeger wilde ik alles verstaan, kon er boos om worden als men mij de mop ging uitleggen in plaats van de mop te herhalen. Was ook wat achterdochtig, zeker in mijn puberteit. Daar heb ik gelukkig allemaal geen last meer van. Ik hoef niet alles te horen en te weten. Als het belangrijk is dan word ik er wel bij betrokken.

Mijn slechthorendheid is pas laat ontdekt, ik was al 7, had een spraakgebrek. Uiteraard werden er door mijn broers (4 stuks!) testen gedaan. “Wil je een ijsje?” Ik antwoordde “ja lekker” of “ help jij even de afwas te doen?” En ik reageerde niet… bewijs geleverd, ze hoort het wel, ze is lui.

Op de lagere school verliep het niet zoals men wenste, en er werd voorgesteld om naar de BLO te gaan (bijzonder Lager Onderwijs) want Margriet was echt te dom. Dat bleek gelukkig niet waar en ik heb mijn HBO opleiding later afgerond nadat ik mijn lagere school afgemaakt heb bij een SIO school (School voor Individueel Onderwijs.), later 1 jaar MAVO die door mijn slechte gehoor ook fout liep, toen maar de huishoudschool waar ik cum laude ben geslaagd (yeah) afijn door wat omzwervingen en een MBO diploma uiteindelijk naar het HBO…de aanhouder wint.

Uiteindelijk ben ik probleem gestuurd jongerenwerk gaan doen, ben ik teamleider/manager geweest van een groep jongerenwerkers en opbouwwerkers, en als laatste als sociaal beheerder bij een Wooncoöperatie waar ik mij bezig hield met de a-sociale mens, de verslaafd of psychisch zieke mens, kortom de doelgroep waar veel mensen een blokje om voor lopen.

Sinds 5 jaar ben ik ziek thuis,

Mijn columns zullen niet elke keer over het gehoor gaan, maar over zaken die mij bezighouden. Ik ben dol op reacties en probeer ze allemaal te beantwoorden.

Dit was mijn voorstel ronde, gaandeweg zal je vast beter leren kennen.

Margriet van Loon

Juni 2019

.

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑