Ik woon al 3 jaar samen….

Je wist het niet, maar deze verstokte vrijgezel woont alweer 3 jaar samen. Ik heb altijd geroepen, samenwonen? Daar doe ik niet meer aan, daarvoor ben ik veel te lang alleen. Maar toch is het gebeurd. Het is geen man dit keer maar een vrouw, wist niet dat ik dat in me had. Ze is wel heel geduldig en makkelijk in de omgang. Stelt geen hoge eisen en lust bijna alles. Ideaal zou je zeggen. Helaas maakt ze er soms wel een puinzooi van en gaat ze gewoon op tafel zitten. En als er spullen op staan dan hebben die pech. Wat ze ook van me eist is dat ik de deur voor haar open en dicht doet, dat dan weer wel.  

Ze houdt van TV kijken en laat mij de keuze alhoewel haar voorkeur uit gaat naar dieren programma’s met dieren, liefst vogels, tennis en schaatsen. Maar als ik een keer wil Netflixen dan vindt ze dat goed.

Samen eten doen we eigenlijk niet, ik heb altijd op een ander moment honger dan zij. Maar samen slapen doen we dan weer wel. Ze gooit me soms bijna uit bed. Ze heeft sowieso meer slaap nodig dan ik. 

Ze heeft veel humor en dat heb ik ook, daarin lijken we op elkaar, Ze vindt mensen leuk en kinderen fantastisch, ik ook. 

Maar goed het is 3 jaar geleden dat ik de deur open deed voor haar. Ik moest haar wel ophalen bij Nijmegen. Een jonge tienermoeder. Grote ronde ogen, beetje groen en een donkere huid, op slag verliefd. Haar kinderen bleven in het opvang gezin…

Ja Manu mijn kat en ik wonen 3 jaar samen. 

Ze was op straat gevonden met haar kittens, uitgemergeld wist ze het te overleven. Het heeft even geduurd dat ze stopte met alle doosjes open te maken of de vuilniszak aan flarden te scheuren. Ze lustte zelfs aardappelschillen. Nu is het een verwende kat die bij slecht weer er zelf voor kiest niet de tuin in te gaan.  Bijzonder beest die Manu.

Toen Badutje, de kat ervoor van ouderdom overleed wilde ik niet meer aan een andere kat beginnen, Immers hoe lang blijf ik nog op deze aardkloot? Maar na weken van stilte dacht ik, eentje uit het asiel, een tweede kans te geven. Mag gerust een oma zijn.Via een vriendin die bij een asiel werkt als vrijwilligerster ben ik aan Manu gekomen, mijn eisen: geen kat die de hele dag de hort op is en mens gericht. Nou ik heb veel meer gekregen. Nu in de tijd van Corona, waarin je sociale leven nog minder is geworden, is Manu het lichtpuntje van de dag. Iets om voor te zorgen en iets wat gezelligheid geeft. ze houdt van aandacht en knuffelen….dus daar wordt ze aardig mee verwend… ik knijp in mijn handjes met Manu..zo makkelijke humorisctische, vrolijke kat… zo blij met haar.

3 jaar alweer, lijkt veel minder

Margriet.

3 februari 2021

Fysiotherapeut wurgt patiënte.

Vandaag was het weer “fysio-tijd”. Nou is dat aan de lopende band om mijn overtollige vocht te verwijderen, mijn nek wat soepel te houden, in ieder geval met minder pijn. En “sport” op mijn niveau en op eigen tempo.

Dit houd ik al heel wat jaartjes vol. Nu zou je dat ook niet volhouden als je er geen baat bij zou hebben. Ik besprak met mijn endocrinoloog de lymfedrainage. “Ik vind het wat hocus-pocus” ;zei ik. “ Het is wat kneden en duwen maar het helpt wél”. Ze zei: “Vraag niet hoe het kan maar geniet ervan!”. Zeer wijs advies.

In zo’n behandelkamer bespreek je heel wat, zeker als je na lange tijd een vertrouwensband hebt opgebouwd. Het gaat dan niet alleen meer over de klacht, je gezondheid of ziek zijn, je pijntjes, en je belemmeringen. Nee het gaat over van alles en nog wat. Van wereldproblemen tot, wat eet jij vanavond?  En er wordt ook heel wat afgelachen.  Ik heb 2 fysiotherapeuten. Één voor mijn nek, schouder en bovenrug de ander voor lymfedrainage en sporten. Met beide kan ik prima door de deur. Ook dat is logisch anders was je al lang afgehaakt. Beide hebben een positieve kijk op de wereld en beschikken over méér dan voldoende humor.

Zoals vele weten heb ik een sonde, die weer in mijn neus zit. Heel onhandig bij fysiotherapie. Zeker omdat dit slangetjes achter mijn oor zit, waar ook al een bril en hoortoestel zit. Als je gaat liggen dan floept er van alles achter dat oor vandaan. Dus telkens op zoek naar een manier om dat te voorkomen. Nu hangen we de tas rechts, de sonde zit links, onder je kin door…en ja hoor, het blijft achter mijn oor.

Nu is het wel de kunst om voordat je opstaat, de tas met eten meegenomen wordt door de therapeut. Dat wil wel eens mis lopen. Onze fantasie kwam vandaag dan ook weer goed op gang toen ik wéér bijna gewurgd werd. De krantenkoppen werden al ingevuld “Fysiotherapeut wurgt patiënt. De therapeute zit in voorarrest”.  Of, “werd het de klagende patiënt de fysiotherapeute teveel en maakte zij het einde aan het leven van de patiënt middels haar sonde”? etc. De vraag kwam ook direct op, hoe regel je dat dan met je ziektekostenverzekering?

Ziektekostenverzekeringen willen graag alles transparant, welke behandeling met welk resultaat, hoeveel minuten, wat is de prognose en het behandelplan etc. etc. Administratie noemen we dat. Maar hoe transparant kan je als fysiotherapeut zijn? Wat gebeurt er in die behandelkamer nu precies? Nou, fysiotherapeute wurgt patiënt met haar eigen sonde….zou dat ook vergoed worden?

Margriet

Juni 2019

Een jaar in Waalwijk

Lig hier heerlijk in de winterzon, lekkere warm met verwarming en achter glas. Hoe anders was dat een jaar geleden. Ik was toen in een liefdevol pleeggezin met mijn twee kittens, had een echte wintervacht, dik hard en stug. Nu heb ik een zachte vacht die glanst, ben ik net iets te zwaar, een jaar geleden super slank. Maar ik ben ook gegroeid, bijna een kop! Mijn liefdevolle huisgenoot en provider van al het eten noemt mij volslank, nou ze mag er zelf ook zijn hoor, ik ga terug in mijn gedachten.

Winter 2017 ,mijn vorige providers van het eten zien me niet meer zitten omdat ik zwanger ben. Tenminste dat denk ik omdat ze me zomaar ergens hebben achtergelaten. Het was super koud, nat en vies en had een reuze honger. Je leert snel als je op straat bent, ik draai mijn poot er niet voor om , maak doosjes en vuilniszakken open en eet wat ik kan vinden, zocht beschutte plekjes uit om te slapen. En ben ,alleen, bevallen van mijn lieve kittens. Het was hard op straat, zeker als jij én je kittens honger hebben. Gelukkig ben ik mensen tegengekomen die het niet fijn vonden dat ik op straat rondliep met mijn kleintjes. Ze hebben het asiel in Uden gebeld, HoKaZo. Daar hebben ze een niet inslaapbeleid, dat is niet overal zo heb ik gehoord. Maar omdat ik een jonge moeder met kittens was mocht ik naar een pleeggezin in Swalmen. In een asiel had ik mijn kittens moeten beschermen en was ik er niet leuker op geworden. Deze twee lieve pleegouders doen dit vrijwillig, ze helpen dieren die in nood zijn. Zo lief!

Ik lig hier voor het raam, de winterzon schijnt binnen, de verwarming is aan. Ik denk aan iets meer dan een jaar geleden. Ik moest Badutje mijn lieve poes in laten slapen. Ze was oud en haar hartje deed het niet zo goed meer. Uiteindelijk heeft de dierenarts gezorgd dat ze niet hoefde te lijden. Ik was er verschrikkelijk verdrietig om. Gezien mijn situatie en de onzekerheid voor de toekomst besloot ik geen nieuwe kat te nemen. Het zou niet eerlijk zijn voor zo’n beestje als ze straks weer moet verhuizen.

Maar het kriebelde zo, het was zo stil dat ik gevraagd heb aan iemand om een eventuele kat op te nemen als ik er niet meer ben. Dat wilde ze! Direct contact opgenomen met iemand die vrijwilligerswerk doet bij HoKaZo in Uden. Ze is zo’n grote dierenvriend. Mijn vraag, mocht er een kat binnenkomen, geeft niet als ze wat ouder of oud is die graag binnen is, knuffelt , op mensen gericht en opzoek is naar een nieuw huisje, laat je me dan weten? Snel kwam het antwoord, een moeder poes, we denken 3 jaar, mensgericht en lief. Nu nog in een pleeggezin, zorgt nog voor haar kittens en moet nog gesteriliseerd worden, misschien eens kennismaken. Van dat laatste kwam niet veel door ziekenhuis opnames. Maar vandaag een jaar gelden heb ik haar opgehaald, het klikte meteen, ze lag binnen het uur op mijn schoot en is sindsdien altijd bij me gebleven….. ik zorg zo goed mogelijk voor haar. We hebben haar opgemeten gisteren, ze is bijna een kop groter dan een jaar geleden en heel wat dikker, corpulent. Ze was dus geen 3 weet ik nu maar maximaal 1 jaar.

Ik lig hierin mijn mandje nog steeds te slapen, lekker warm, ik heb een goede provider gevonden, ze koopt het eten wat ik lekker vind, dat zie je aan mijn omvang, ze knuffelt als ik erom vraag. Ik beschadig nog steeds de rode stoel, zo lekker voor mijn nagels. Ze speelt met mij, lacht met mij als ik wat capriolen uithaal. Ze is lief voor mij, ze begrijpt mij. Ik ben dol op bezoek en laat weten dat ik er ben, ik ben dol op kinderen , en ik heb in de sneeuw gespeeld. Mijn provider koopt lekkere knabbels voor me en de hulp geeft mij er lekker veel, er hangt zelfs een portret van mij in mijn huis…. Ik lig hier prima, ik blijf hier wonen.

Vandaag precies een jaar geleden kwam ik hier wonen…wat gaat de tijd snel als je het goed hebt,

Vandaag precies een jaar geleden kroop jij op mijn schoot en ben ik blij met jou in mijn euh jouw huis.

Fijn dat je er bent lieve Manu

Manu een jaar geleden
Manu een jaar geleden

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑